بهاء الدين محمد بن شيخعلي الشريف اللاهيجي

70

تفسير شريف لاهيجى ( فارسى )

كه عباد افضل از معبود باشند وَ إِذا بُشِّرَ أَحَدُهُمْ و چون خبر داده شود يكى ازين مشركانى كه نعوذ باللّه براى ساحت قدس الهى جل جلاله و عظم شأنه دختر ثابت ميكنند بِما ضَرَبَ لِلرَّحْمنِ مَثَلًا بدانچه گردانيده براى خداى بخشنده شبه و مانند كه آن دخترست چه فرزند مماثل و مشابه پدر خود است ظَلَّ وَجْهُهُ مُسْوَدًّا بگردد روى او سياه از غايت غم و غصه وَ هُوَ كَظِيمٌ و حال آنكه او مملو باشد از خشم پس دخترى را كه بر خود نمىپسندند و از تولد او غمناك و غضبناك ميگردند چه نوع بر خداى تعالى روا ميدارند أَ وَ مَنْ يُنَشَّؤُا فِي الْحِلْيَةِ اى : او جعلوا له من يتربى فى الزينة يعنى آيا گردانيدند اين مشركان براى خداى تعالى دخترانى را كه تربيت مييابند در زيب و زينت بواسطهء نقصان ذاتى آنها چه ناقصان محتاج بحلى و حلل‌اند كه تا در نظر مردم خوب نمايند و كاملان را احتياج بآرايش خارجى نيست بلكه همان كمال ايشان باعث زينت ايشان است و حاصل كلام اينست كه خداى تعالى در ميان آنچه خلق كرد اخذ كرد براى خود بنات را و يا مشركان گردانيدند دخترانى را كه محتاج بآرايش‌اند و ناقص بالذاتند براى خداى تعالى ؟ وَ هُوَ فِي الْخِصامِ غَيْرُ مُبِينٍ و حال آنكه او در وقت مجادله و گفتگو نتواند كه بيان مدعاى خود كند از جهت نقصان عقل وَ جَعَلُوا الْمَلائِكَةَ الَّذِينَ هُمْ عِبادُ الرَّحْمنِ إِناثاً و گردانيدند فرشتگان را كه ايشان بندگان خداى بخشنده‌اند دختران پس ايشان اختيار كفر كردند در سه چيز : يكى در اثبات ولد از براى خداى تعالى دوم در اثبات دختر سوم در اينكه ملائكه اناث‌اند أَ شَهِدُوا خَلْقَهُمْ آيا حاضر بوده‌اند در وقت آفريدن ملائكه تا آنكه گواهى دهند كه آنها اناثند ؟ پس بطريق تهديد ميفرمايد كه سَتُكْتَبُ شَهادَتُهُمْ زود باشد كه نوشته شود گواهى ايشان كه در حق ملائكه داده‌اند وَ يُسْئَلُونَ و پرسيده شوند از آن در روز جز او بواسطهء شهادت كاذبه معذبشان گردانند . [ سوره الزخرف ( 43 ) : آيات 20 تا 25 ] وَ قالُوا لَوْ شاءَ الرَّحْمنُ ما عَبَدْناهُمْ ما لَهُمْ بِذلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ ( 20 ) أَمْ آتَيْناهُمْ كِتاباً مِنْ قَبْلِهِ فَهُمْ بِهِ مُسْتَمْسِكُونَ ( 21 ) بَلْ قالُوا إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُهْتَدُونَ ( 22 ) وَ كَذلِكَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ فِي قَرْيَةٍ مِنْ نَذِيرٍ إِلاَّ قالَ مُتْرَفُوها إِنَّا وَجَدْنا آباءَنا عَلى أُمَّةٍ وَ إِنَّا عَلى آثارِهِمْ مُقْتَدُونَ ( 23 ) قالَ أَ وَ لَوْ جِئْتُكُمْ بِأَهْدى مِمَّا وَجَدْتُمْ عَلَيْهِ آباءَكُمْ قالُوا إِنَّا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ كافِرُونَ ( 24 ) فَانْتَقَمْنا مِنْهُمْ فَانْظُرْ كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ ( 25 )